Hoe kun je in de Stille Week stilstaan bij het lijden en sterven van Jezus en toeleven naar Zijn opstanding met Pasen? Voor mij betekent het dat ik het lijdensevangelie lees, uit één van de vier evangeliën. Het betekent ook dat ik het vasten van de Veertigdagentijd iets probeer te intensiveren. En dat ik luister naar de Psalmen 113 t/m 118, want die psalmen had Jezus op zijn lippen toen Hij de lofzang zong (Mat. 26:30). Dat ik in ieder geval naar de kerk ga op Witte Donderdag en Goede Vrijdag, en soms ook een Passiestond in mijn woonplaats Ermelo bezoek. En dat ik af en toe het volgende gebed bid, een bewerking van het klassieke avondmaalsgebed:

Heer Jezus Christus,
U werd gebonden, opdat U ons zou ontbinden.
U werd onschuldig veroordeeld, opdat wij zouden worden vrijgesproken.
U hebt de vloek van ons leven gedragen, zodat U ons met Uw zegen kan vervullen.
U bent trouw geweest tot in de dood, om ons het leven te geven, het eeuwige leven.
U hebt geroepen: "Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten",
zodat wij nooit meer door God verlaten zullen worden.
U hebt het kruis gedragen, om ons opstandingsleven te geven, opstanding uit de dood.
U zei: “Vader, in uw handen leg Ik mijn geest” (Lucas 23:46),
opdat U ons zou kunnen vervullen met Uw Heilige Geest.
Wij danken U voor zoveel liefde, voor zoveel trouw, meer dan een mens ooit geven kan.

Je kunt ook het volgende gebed bidden:

Ziel van Christus, heilig mij.
Lichaam van Christus, red mij.
Bloed van Christus, verblijd mij.
Water uit de zijde van Christus, was mij.
Lijden van Christus, sterk mij.
O goede Jezus, verhoor mij.
In uw wonden, verberg mij.
Laat mij niet van U gescheiden worden.
Tegen de boze vijand bescherm mij.
In het uur van mijn dood, roep mij
en laat mij tot U komen,
om met uw heiligen U te loven
in de eeuwen der eeuwen.
Amen.

(Anima Christi, middeleeuws gebed tot Jezus)